MERİÇ ÜSTAD


Ben bu diyarda 
Nice şiirler yazsam da
Onların seviyesine erişemeyeceğim
Bilirim çünkü onlar üstad

Ve bilirimde 
“Boynuz kulağı geçer” dersiniz
Ama bence geçse de geçmez
Yani geçemez daha doğrusu
Kulakla boynuzu kıyaslamam ben

Neden mi dedim
Bir üstadım var
Her birine yazmak istediğim gibi
Ona da bir şiir yazmak istiyordum
Nasip bugünmüş diyerek başlayalım
Lakin bu üstad başka üstad
Bu üstad ayrı üstad

Bugün 13 Haziran
Düşünür ama bir o kadar aşk adamı
Cemil Meriç şair yazar ve düşünür
Üstadım bugün gitti ebediyete
Uzaklaştı diyar diyar
Kervanlar geldi geçti
Nice kervanlar
Biri de Cemil Üstadı aldı ve gitti
Ta ki Necip’in Nazım’ın Oktay’ı
Haşim’in Yunus’un başına geldiği gibi
Gittiler bu diyardan uzaklara

Neyse Üzerinden nice seneler geçti
Eserler aynı yerlerinde duruyorlar
Cemil MERİÇ aslında ölmedi
Ve bunu herkes biliyor
Ölse de ölmedi

Eserlerinin her kelimesinde hatta hecesinde
Her yazısının her makalesinin altında
Kocaman bir Cemil MERİÇ yazısı 
Çarpıyor göze
Hala o kocaman resimlerinde
Sözleri ve adı yazılı geçiyor
Ve bu da onu ebedi kılıyor
Ta ki kıyamete kadar
Bu dünyada yaşayacak
Ve yaşatılacak
Ve herkes bir ders alacak
Aşık Veysel’den aldığı gibi
Nazım’dan aldığı gibi
Necip’ten aldığı gibi
Cemil’den de bir şeyler öğrenecekler

Cemil Üstad 1955 yılında ne kadar
Görme yetisini kaybetmiş olsa da
Aslında daha çok görür olmuş
Bunu görmek anlamında söylemiyorum
Ben bunu kati amaçla 
Hissetmek duymak işitmek olarak söylüyorum
İnsanoğlu bir yetisini kaybedince
Başka bir yetisi ya da diğer yetileri güçlenir
Meriç Üstad işte buna uğradı
Ne kadar âmâ kalsa da 
O çevreyi çevresindeki insanlardan
Daha iyi gördü
Hayattan diğerlerinin alamadıklarını aldı
Misal hayata tutunmak
O kadar tutundu ki hayata
Karanlık dünya onu yolundan çeviremedi

Yıldızları söndürmüş fırtına
Batan bir gemideydi üstad
Yarına ne kalacak onu düşünüyordu
Kıyılarda yankılanan
İmdat nidaları atan sesi 

Üstad yılmadı hayattan 
Kararan dünyasına rağmen
Nice eserler verdi 
Ve tutulmadığı kadar
Tutulur oldu
Gördüğü ve görmediği zamanı
Ayırırsak eğer
Görmediği zaman diliminde
Daha başarılı oldu
Ve birçok ödül aldı
Evet birçoklarınız 
Başarmak için kör mü olalım
Diyeceksiniz biliyorum
Lakin söylediğim bu değil
Bu hayata bağlanmak
Ölüm zaten gelecek
Siz kalan ömrünüze bakın
Güzellikler yaşayın
Hatta yaşatın

Meriç Üstad bunu yaptı
Sevenlerine güzellikler yazdı
Okuttu ve hatta yaşattı
Sevilmese de sevdasına nükteler dizdi
Hangi kadın onu körken kabul edebilirdi
Ama Lamia Hanım kabul etti bile
Her şeyiyle sevdi
Meriç Üstad sevda yolunda 
Trajedi üstüne trajedi yaşamış bir insan
Lakin hayat tam kopacakken tuttu
Onu avuçlarında 
Dünya karardı diye ölmez insan
Canı bedenden ayrılınca ölür
Gözler görmez ama akıl başta
El ayak yerinde kulaklar işitir

Öyleyse gözlerin yerine
Kulaklar ayaklar ve burun
Daha çok görecek
Daha çok işitecek 
Daha çok koklayacak
Ve bundan sonra
Yani Lamia hanımla 
Yeni bir sayfa açacak hayata
Artık hasretler olacak arada

Söyledim ya
Bu Üstad başka
Bu Üstad ayrı
Hayata bağlılığıyla geldi dile
Meriç Üstad
Bize çok şey öğretti
Yaşamayı öğretti
Yılmamayı öğretti
Ve bizde yaşayacağız
Ne kadar hüzünlensek 
Ne kadar yıkılsak bile
Yine ayakta kalıp bütünleşeceğiz.
Her insanın hikayesi ayrı 
Her biri farklı hikaye kahramanı
Kimi zaman bir arada 
Kimi zaman yalnız kahraman onlar
Lakin her insana ders verebilecek
Bir hayatları var onların 
Sizleri ne durumda ne koşulda
Olursanız olun
Hayata tutunmanız zor değil
Mühim olan istemek 
Yaradan vermeyeceği şeyin
Hayali kurdurmaz.








Yorumlar

Popüler Yayınlar